Gek voor goed doel

Vannacht toneel gespeeld in Nieuw-Vennep. Was evenement voor goede doel, en wij leukten het programma op tussen de voorstellingen door. Was erg grappig! We kregen er voor betaald en daar gaan we weer een weekend van weg eind van het jaar met de hele Expreszo-groep!
Eerst was ik een Seventies, typje die mensen hoofdmassages gaf, daarna schoonmaakster, toen fotografe, vervolgens burgertrutje en rond half 4 vannacht sloten we af met een slaap-dikkie-dik scene!

Nieuw dieet?

He Mieke, ben je afgevallen? Met een rare grimas kijkt Mieke haar kennis aan. Die vervolgens zegt: "waarom kijk je me zo schaapachtig aan". Mieke pakt een papiertje en schrijft:"mijn verstandskies is getrokken, ik kan niet praten. En niet eten!"

Het trekken zelf viel me erg mee. Op de fiets naar het ziekenhuis visualiseerde ik een knappe arts, een makkelijke kies, een lieve assistente met een warme stem om mijn zenuwen te kalmeren. En dat kwam allemaal uit. Door de verdoving voelde ik niets en de jonge chirurg was zonder verdoving ook echt een lekker ding. De Poolse assistente neuriede een kinderliedje en aaide mijn hand.

Inmiddels is het 4 dagen geleden en kan ik alweer praten, mijn kaken gaan weer een stuk open. Maar kauwen gaat niet, dus ik maak elke dag fruithapjes. Donderdag heeft iemand anders mijn theatersportles uitgevoerd op mijn mime-aanwijzingen. Vrijdag op het werk hele dag ons nieuwe Learning Management Systeem getest, dus hoefde niet te praten. Gister naar de kapper geweest en met Rob lekker de stad ingelopen, een paar rode pumps gekregen, Scheltema leeggekocht en naar de film geweest.


Dat betekent vandaag studeren, terwijl het vandaag nog lekkerder weer is :-(

Zie hieronder een plaatje van mijn wang, ter leedvermaak.