Er is weer van alles gebeurt in maart dat hier een plekje verdient! Zo is de uitnodiging voor ons feest 16 mei eruit gegaan en hebben we inmiddels 60 aanmeldingen, en veel blijven kamperen/slapen!
Op 6 maart waren we lekker uit in Amsterdam met vrienden Harald, Lonneke en Emiel. Eerst "pilsen"in de Irish pub, eten bij Harkema en nog tot de kleine uurtjes naar kroeg Berkhout. Maar door de lange dagen ervoor qua trainen en trouwen en de stapavond de zaterdag ervoor was ik al redelijk uitgeput!
Daarnaast verrasten vriendinnen mij 7 maart met een surprise middag. Bij Christy thuis was het een gezellige meiden bedoening en werd ik overladen met cadeautjes voor de kleine! De meiden moesten ook kleur bekennen qua kleding, krijg ik een jongen of meisje? Mirjam had haar prachtige dochter Geertje mee! Daarna nog met Erna en Christy gegeten bij Schin op Geul.
De woensdag erop, 11 maart, was het 20 jaar geleden dat Alex en ik verkering kregen. Dat ging na 11 maanden uit, maar was wel het begin van een diepe vriendschap die nog steeds voortduurt en elk jaar op Oerol zegeviert! Alex kwam naar Amsterdam en bleef slapen, zo was het weer een latertje maar erg gezellig!
Vrijdags had ik weer eens ouderwets een harmonicameetup. Lekker gekookt en geluisterd naar goeie muzikanten. Zelf 1 liedje meegeblazen.
Zaterdags was ik met Erna, Joop en hun Vivienne naar een manouvreercursus. Net toen het over aanleggen ging moest Erna Vivienne aanleggen, erg grappig. Maar ze was zo zoet, de hele cursus lang.Die avond had ik een leuk feest van Canon bij iemand thuis. Veel oude collega's gezien met wie het nu een stuk minder goed gaat. Ik vind het oprecht vervelend voor ze, maar lach toch een beetje in mijn vuistje. Ik ging op tijd weg en doe wat ik het liefst doe.
Zondag hadden we een heerlijke middag in Cafe Krul bij het Sarphatipark,met de 3 mannen die ik nog ken van het Kenyaproject in 1992. Zij hebben ook net kleintjes gekregen, en het was (ook zeker voor Rob) heerlijk te zien hoe relaxed je kunt zijn als ouder ookal heb je een baby. 'Svonds nog lekker bij de Libanees gegeten.
Donderdags hadden we de 20 weken echo (ookal was het al 21 wk en 5 dg). Tijdens deze echo wordt gedetailleerd gekeken of hersenen, ledematen, organen en bloedvaten in orde zijn. Raar hoor, dat er 25 cm levend wezen in mijn buik zit.Zo ziet het er ongeveer uit (niet mijn baby hier):
Volgens de echoscopiste heeft "het" goede botten en flinke dijbenen, en de hersens van papa. Maandag bij de verloskundige nog het hartje gehoord, dat raakt me toch steeds het meest, dan houd ik het niet droog. Een undeniable teken van leven, en dat ik verantwoording draag voor dat levende wezen dat leeft en volledig afhankelijk is van mijn zorg nu al. Dus echt tijd rustiger aan te gaan doen, proberen eens om 22h te gaan slapen en minder teveel tegelijk! Fietsen gaat zelfs al lastiger, en ik vind het zo moeilijk toe te geven aan mijn lijf die bepaalt wat ik wel en niet kan.
En nu vannacht gaan we naar Schiphol voor 10 dagen Portugal, in een appartementje in Albufeira. Het is er 20 graden en we gaan heerlijk bijkomen van de drukke werkperiode en alle leuke sociale activiteiten!
Volgens de echoscopiste heeft "het" goede botten en flinke dijbenen, en de hersens van papa. Maandag bij de verloskundige nog het hartje gehoord, dat raakt me toch steeds het meest, dan houd ik het niet droog. Een undeniable teken van leven, en dat ik verantwoording draag voor dat levende wezen dat leeft en volledig afhankelijk is van mijn zorg nu al. Dus echt tijd rustiger aan te gaan doen, proberen eens om 22h te gaan slapen en minder teveel tegelijk! Fietsen gaat zelfs al lastiger, en ik vind het zo moeilijk toe te geven aan mijn lijf die bepaalt wat ik wel en niet kan.
