Texels

Dit weekend werd ik verrast met een weekendje Texel. Zaterdag vroeg vertrokken we richting Den Helder. Pas bij Hippolytushoef wist ik het. Texel is het eiland waar ik in mijn jeugd elk jaar wel een week kampeerde, omdat mijn opa en oma en hun moeder daar de (hele) zomer stonden. Ik ben gewend aan de boot naar Terschelling, nu waren we al aan de overkant voor ik goed en wel thee had gehaald. Meteen fietsen gehuurd en met onze bagage de toeristische route via bos en duin naar de Koog genomen. Het regende, en dat bleef het de rest van het weekend in mindere (zaterdag) of meerdere (zondag)mate doen. Het hotel Zeerust was knus en de kamer ruim, en het lag vlakbij het strand. In een strandtent hebben we 6 uur verpoosd met een krant en tijdschriften, lunch en later diner.
Zondag gingen we weer fietsen. Na 10 km werd het toch wel heel erg en doken we een cafe in voor een pannenkoek en warme thee. Maar het bleef gieten. Maar ja, die fietsen moesten terug naar de boot. Dus na 2h onze regenkleding aangedaan en hard liedjes zingend de laatste 12 km naar de boot afgelegd. Het was erg gezellig en al snel voelde de regen veel minder hard aan! Texel is een prachtig eiland, enorm veel vogels en leuke dorpstraatjes. En een waddeneiland blijft mijn
uitwaaiplek bij uitstek!

Smile!

Ik heb sinds gisteren een nieuwe look! nee, geen nieuwe outfit of kapsel, maar een nieuwe smile.

De bruine vlekken zijn van de 4 voortanden weg en mijn draculatandje is nu vierkant. In plaats van dure "facings" had mijn nieuwe tandarts (de held) het idee een laagje vulling op mijn vier voortanden te leggen voor de prijs van een nieuwe spijkerbroek. Ik ben er erg blij mee, ik lachte altijd al graag maar nu zonder voorbehoud!

1e schooldag

Zaterdag had ik mijn eerste lesdag op de academie. Een ochtend meer eigenlijk, met lunch. Kennismaking en ophalen van een stapel boeken etc. Meteen een hele hoop huiswerk meegekregen. Ik moet allerlei vragen beantwoorden over wat ik wil leren, welke doelen ik voor mezelf wil halen, etc. Begin maart heb ik weer 2 dagen les, waarin ik uitgebreid aan mijn POP (Persoonlijk Ontwikkelings Plan) moet werken. Ik moet voor die tijd 1 boek lezen wat helemaal gaat over hoe je een goed POP schrijft. Het schrijven zelf kost niet veel tijd, er is een soort "template" beschikbaar, maar het is soms moeilijk leerdoelen onder woorden te brengen. Ik heb op mijn HBO nooit nagedacht wat ik wilde leren, ik wilde gewoon een HBO diploma (iets met economie) en veel op campus wonen en reizen.

Het is een hele leuke diverse groep, 14 vrouwen en 1 man. Uit de zorg (bv hoofd P&O Onze Lieve vrouwengasthuis), uit het bedrijfsleven, van de Politie (hoofd opleidingen) en ook een meisje dat een bedrijf heeft in Quantumfysische oplossingen. Ook de ervaring op het geven van trainingen verschilt, sommigen zijn al jaren bezig anderen moeten echt nog beginnen.We werden meteen in groepjes gezet om bepaalde definities te maken: wat maakt dat een trainer een goede trainer is, wat is het doel van een trainer in het contact met deelnemers/opdrachtgevers. Wat met zo'n mix aan mensen dan meteen voor leuke discussies zorgt.

Ik zal er hard aan moeten trekken dit jaar, naast de lesdagen zijn er individuele coachingsgesprekken (over je voortgang), een intervisiegroepje, een projectgroepje waarmee je al een training gaat geven bij een bedrijf, veel huiswerk, een loopbaanbegeleidingweekend en natuurlijk je eindopdracht. In juni mag ik als publiek bij examens zijn van een eerdere groep om te zien wat me in december te wachten staat.

Wel fijn nog eens te horen dat een trainer (zoals hier worden opgeleid) geen kennis hoeft te hebben van de materie waar de deelnemers mee werken, alleen van methodiek, gedrag en bepaalde leerprocessen en modellen. Een docent weet meer dan de groep, een trainer niet. Als je een groep verkeersleiders traint en de dag erop FNV-leiders bv kun je niet weten wat zij weten. Je moet hun kennis inzetten tijdens de training en het proces begeleiden.

Flashback!

In 1992 deed ik als net 17 jarig meisje mee aan een uitwisselingsproject van een jaar, met Kenia als gastland. In dat jaar hebben wij, 7 jongeren uit Flevoland, close samengewerkt en geleefd met 7 jongeren uit Utrecht. Wij woonden 3 maanden in Nakuru, zij in Nairobi maar we ondernamen veel samen. Met een aantal van hen heb ik nog steeds contact, zoals Hebe, Martijn en Robbert. En bij de foto's van de vakantie in Portugal staat ook Patrick, die uit de Flevoland groep kwam. Afgelopen zondag waren we naar het filmfestival en daar maakten we deze foto. Leuk om er een foto van 1992 naast te houden.....niets veranderd toch?

Bloggen ontwricht gezin ;-)