Felix & Friends

Felix en Emma (dochter van Bas en Mirjam)



Felix en Karel (zoon van Jens en Johan)






Felix en Vivienne (dochter van Erna)

Rich Mustard & Royal Sky

Onze interieurstyliste had gewaagde kleuren voor ons bedacht. Na 7 weken wikken en wegen hebben we het toch gedaan en we zijn enorm blij met het resultaat. Ook haar idee om de "mosterd" nog 30cm de hoek om te doen en de Royal Sky (heeeel donker paars) nog 60cm hebben geweldig effect.

Hier wat kiekjes voor iedereen die het ook vóór gezien heeft.
Nu nog het "modern eccentric" behang van Hooked-on-walls zodra de haard(ombouw) af is.

Onze nieuwe wagen

Moet soms nog wennen dat niet onze charmante oude BMW op de oprit staat, maar is vervangen voor deze veilige comfi bolide. Maar kan niet ontkennen dat de stoelverwarming best bevalt ;-)

Echt Hoorns

Ik woon er nu een paar weken, en veel mensen vragen hoe het bevalt. Nou het bevalt zeer goed, het huis, de stad, het reizen. Toch is Hoorn wel echt anders dan Amsterdam. Het leek me leuk mijn eerste bevindingen hierover op de blog te zetten.

1) Je kunt je fiets hier met een klein slotje op slot doen, en nog mooier: zelfs na veelvuldig stationbezoek hangen je losse fietslichtjes nog op zijn plek.

2) Afval gaat hier in kliko's. Voor ons huis staan in een netjes houten omheining onze groene en grijze kliko. Elke vrijdag mag 1 van de 2 buiten. Als je hem vergeet is er meestal wel een buur zo lief hem voor je neer te zetten.

3) Erg anders dan in de stad. Ook verzamelt Hoorn plastic, dus we hebben in de keuken nu ook een bak staan voor plastic verpakkingen, flessen etc. Dat loopt snel op, best schokkend te zien hoeveel plastic er dan elke 2 weken in zakken aan de straat staat voor 1 buurtje. Zeker als je beseft dat al dat plastic onze planeet niet meer verlaat. Toch vaker naar de markt?



4)Het Westfries! Als ik bij de supermarkt mensen met elkaar hoor praten is het soms echt heel plat. Je bent ergens 'weest, daar heb je iets 'daan, dat was 'skoftig'of 'pittig'. En na elke zin zeg je "denk". Bv: hij is te werk, denk. Om een beetje in te burgeren heb ik van Siem en Myke een WestFriese spreukenkalender gekregen. Daar stoind van de week dit prachtige gedichtje op waar ik erg om moest lachen:


De nuwe trui

's Winters gaat ze mooi nei Spanje,
ja, oos Ans die houdt deervan.
As 't hier den koud en guur is,
Spraagt ze in 't zontje, zit mooi an.
Maar 't begon toch te verveulen,
dat ze kocht, 't kostte gien drol,
om wat op de pen te hewwen,
een paar gorte knotte wol

De kleur deervan die was wat leukig,
toidens 't braien kreeg ze al deur,
deuze trui werd puur ampartig
oiglek was 't niks voor heur.
Thuis wou ok gien mens 'm hewwe,
dat Ans docht: Ik stop 'm straks,
bai de eerste kledingaktie
maar mooi in de zak van Max

Denk je nou, dat is toch spoitig,
noh, den het je t lullek mis,
omdat geve an die akties
ok heel avontuurlijk is.
Het tv wat over zukke lande,
stemt Ans vast of op dat net
en koikt speurend nei de mensen,
of ientje heur trui an het.

Bijblijven

Felix heeft een nieuwe hobby, krant lezen! (ookwel verfrommelen of zich eronder verstoppen, als het maar wild is en lawaai maakt). Tsja, een beetje kerel probeert bij te blijven door het nieuws te volgen, toch? En daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen!

Work-in-Progress

Ik hoop steeds hier al mooie plaatjes te kunnen tonen van onze nieuwe badkamer, de nieuwe hal (zonder pornospiegels), onze prachtige nieuwe meubels, de muren geverft zoals onze interieuradviseuse Pascale ons aanraadde of van de door mij felbegeerde was-droog-strijk-textielkamer op zolder etc etc. Maar helaas, alle bovengenoemde projecten zijn nog "in Progress" dus van niets is een eindresultaat beschikbaar.


De badkamer is klaar op het voegen en kitten na, en het plaatsen van de kranen. Volgende week eindelijk douchen?










De hal moet nog gestuct zodat het nieuwe behang erop kan, het wachten is op Rob's vader die vanwege de kou niet bij zijn vogels wegkan.








We zitten in de woonkamer nog op campingmeubels en oude meubels en hoewel we elk weekend wel een meubelwinkel bezoeken, aankopen zijn er nog niet gedaan. En dan nog die levertijden....
En hoewel het behang en verf in huis zijn, wachten we nog op wat afwerking van de stucmuren en de haard. De haard wordt vrijdag door een haardbedrijf opgemeten.








Onze slaapkamer wacht nog op een behangkeuze van ons (morgen?). De was-droog-strijk-textielkamer heeft een nieuwe betonvloer gekregen vanwege asbest en wacht nu nog op egaline.

Eigenlijk is alleen Felix kamer in vergevorderd stadium, op wat boekenplanken en ophangen van foto's etc. Zie hier:

what a wonderful hoorn!

Klusmania

"nee, hoor, we kunnen er zo in! Alleen de badkamer gaan we vervangen..." zeiden we toen we het huis hadden gekocht. Inmiddels is de haardombouw er gedeeltelijk uit, zijn beneden alle muren gestuct en geverfd, is op 1 hoog alle behang eraf, muren gestuct, voorgestreken en geverfd en hebben we nog veel meer plannen. Zoals dat meestal gaat! Dus loop ik al 2 weken non-stop in klusbroek en zijn we amper nog in Amsterdam geweest. Gelukkig hebben we ongelooflijk veel lieve helpers gehad afgelopen weken aan mijn onvermoeibare ouders, Bas en Chris, Rosh en Steef, Esther, Michiel en Barrie. Fantastisch.













En het leverde al veel gezellige avonden bij de haard op met (ver)grote gezinnen. Heel gezellig. En sinds we gister met mijn ouders en broer de hele dag hebben geknald komt het einde echt in zicht. Beneden kunnen we gaan inrichten en op 1 hoog zijn onze en Felix' slaapkamer klaar om te gebruiken. De badkamer wordt volgende week betegeld dus hopelijk kunnen we dan weer een keer douchen ;-)









Ik voel me al erg thuis op de Lijndraaier, zeker met die sneeuw in de tuin en al die ruimte, heerlijk!

Felix' 1e kerst

Het waren heerlijke dagen, geen opsmuk, veel familie en gezelligheid, en vooral heel even niet klussen! Fijn!


Op kerstavond waren we in Soest, Vivienne werd 1. Met Erna en Joop en andere familie en vrienden gingen we naar de peutermis in de kerk. Dat was zo schattig, allemaal van die kleine frummels als engel, wijze of herder, en het kerstverhaal werd mooi gespeeld en die kleintjes konden actief meedoen. Daarna een heerlijk weldadig maal in Huize Venrooij met als traditie witbrood, roomboter met Gelderse worst zoals Erna dat vroeger thuis at na de kerst-mis. Erg leuk allemaal.

Die nacht sliepen we al in Zeewolde bij mijn ouders. Mijn oudste broer uit Duitsland was er ook en zag Felix dus voor het eerst. Samen met mijn moeder had hij de hele dag in de keuken gestaan om voor ons een veganistische brunch voor te bereiden. De volgende ochtend zaten we met nog 4 ooms &tantes, nadat Rob met Felix gebadderd had, op zijn kerstbest aan tafel!


De brunch liep nog door tot 5 uur, de lekkernijen bleven komen. Leuk te zien wat er allemaal mogelijk is als je veganistisch wilt weten. 's Avonds sliepen we in Amsterdam. 2e kerstdag kwam eerst Rob's vader bij ons huis in Hoorn kijken, daarna aten we bij Rob's moeder met ook broertje Michiel erbij. We aten zalm, echte kreeft (avontuurlijk eten) en als toet door pa gemaakte Hemelse Modder (chocolademousse). Het was erg ontspannen, Felix sliep lekker, en we keken nog Herman Finkers.

En die sneeuw, ja die maakt het kerstgevoel wel helemaal compleet. Al vindt onze Felix er nog niet veel aan, hij heeft al wel sneeuw gegeten maar vindt melk toch lekkerder!

Verbreed je horizon....met IDFA

Gisteren hebben we de hele dag met een groep leuke mensen documantaires gekeken op het IDFA (International Documentary Festival Amsterdam). De 6 winnende films uit verschillende categorieen De afgelopen maanden is mijn wereldje toch voornamelijk Felix, werk, vrienden en studie geweest, en nu nog de verhuizing naar Hoorn erbij. Het was fijn mijn wereld 1 dag weer heel breed te maken en te zien wat er elders in de wereld speelt. Klinkt cliche maar na deze 6 docu's weet je weer dat je bij de rijkste en gelukkigste 2% van de wereld behoord, en dat maakt dat je je eigen sore wel weer in perspectief gaat zien ;-). Hoe erg is het om elke dag een (gezond) kind 3 etages naar boven te tillen als je een film ziet waarin een baby blind wordt geboren en na 4 maanden sterft omdat de moeder tijdens de zwangerschap niet (voedzaam) genoeg te eten had?

Sowieso hakten alle docu's wel erg in op mijn moedergevoelens, in elke docu zat wel iets: babydolfijntjes die stierven, moeder die kind voor adoptie opgeeft, kind met moeder met kanker, etc. Was het dan alleen maar ellende? ja eigenlijk best wel, maar mooi gefilmd en met inspiratie gebracht. Docu's hebben vaak ook de functie om ons te laten schrikken, wakker te schudden, tot actie aan te zetten.

Deze films zagen we:

1) The Cove: over het afschuwelijke slachten van van 23:000 dolfijnen per jaar in japan, de haven van Taiji. Een groep actievoerders plant een slimme actie met verborgen camera's om aan het licht te brengen hoe erg het is. Je hoorde het afschuwelijke huilen van de dolfijnen die aanvoelden dat ze gedood gingen worden, zag de baai vol bloed en halfdode dolfijnen vechten voor hun leven, zonder succes. Zelfs in japan wordt deze slachting in de doofpot gestopt. Het eten van Dolfijnen is trouwens zo giftig als wat door al het kwik dat er in zit, toch wilde de overheid dit als lunch op scholen verplichten met als gevaar misvormde kinderen. Gelukkig hebben 2 dappere Japanse officials dit voorkomen.Kijk HIER de trailer als je durft en strijd mee


2) The Colony: In Amerika is er onder honingbijen een rare sterfte gaande die 1/3 van de bijenbevolking heeft uitgeroeid. Daardoor kunnen veel groenten, vruchten en notenbomen niet bevrucht worden en dat zou enorm effect kunnen hebben op ons voedselaanbod. Daar had ik zelf nooit zo bij stil gestaan, dacht altijd meer aan honing maken maar dat is maar bij-product (leuke woordspeling). De film ging ook over hoe een imkerfamilie probeert de economische crisis en deze sterfte onder eigen bijen het hoofd te bieden.

3) Six weeks: Een intieme docu over de beslissing je kind op te geven voor adoptie. De film was ook gefilmt vanuit het perspectief van de baby. Hoe angstig en onwennig de wereld voor een kind sowieso al is, erger wordt het natuurlijk als je meteen van je moeder wordt gescheiden. Moeilijk om te zien hoe een vrouw geen andere keus lijkt te hebben dan deze. Gelukkig werd er als laatste ook een koppel laten zien dat zo ongelooflijk gelukkig was met het ontvangen van dit kind.

4) Iron Crows: Over arbeiders in bangladesh die enorme tankerschepen helemaal afbreken tot recyclebare stukken metaal en inboedel. Deze werkers komen veelal van het armste deel van bangladesh naar de kust. Ze worden slecht betaald en lijken hun lot niet te kunnen veranderen. Geen geld, geen scholing, er zit geen omkeer in. Met gevaar voor eigen leven onder de meest ermarmelijke omstandigheden werken zelfs kinderen hier. Hier werd ook duidelijk gemaakt dat het afschaffen van kinderarbeid ook een misdaad kan zijn. Toch was deze film nog redelijk blij, de band onderling, de trots voor het werk, de liefde voor de zee, er sprak ook vrolijkheid uit.

5) Last Train Home: de overall winnaar van het IDFA. Over hardwerkende ouders die het beste willen voor hun kinderen maar het toch niet goed kunnen doen. Over het belang van studie, en een puberdochter die haar ouders verwijt er niet voor haar te zijn geweest, en die aandacht vraagt van haar ouders door juist niet te gaan studeren. En over de enorme migratie van Chinezen 1x per jaar rond nieuwjaar, de enige week vakantie vaak. Mensen moeten soms 5 dagen op het station wachten zoinder voedsel om een kaart en zitplek voor de trein te bemachtigen. Trieste, goede maar iets te lange docu.

6) Albert's Winter: korte docu vanuit het perspectief van een jongetje van 8, over zijn leven met een moeder die chemotherapie ondergaat, en ouders die hem naar een goede gymnasiumschool willen (waar hij ook wordt aangenomen) en zijn onwil daartegen.Beste uitspraak: "ik beslis want ik moet er elke dag heen, niet jullie!"

Felix kletskous

Buurmannen

Verhuizen en je vrienden achterlaten is niet niks. Felix heeft in Amsterdam veel lieverds die hem graag knuffelen en met hem spelen. Dat kun je niet vervangen. Maar hij heeft al wel een stap in de goede richting gezet en nieuwe buren uitgezocht die nog kunnen klussen ook ;-)

Hannibal in Amsterdam

Deze zondag waren voor het laatst alle olifantjes van de Elephant Parade te zien op het Westergasfabriek terrein. Christy en Rob hadden reunie van gehandicaptenkamp, dus Bas, Felix en ik trotseerden de kou en gingen er samen op uit.

De Elephant Parade zet zich in voor het behoud van de Aziatische olifant. Na succesvolle edities in Rotterdam en Antwerpen is de tentoonstelling in Amsterdam de grootste tot nu toe. De olifanten zijn beschilderd door kunstenaars uit binnen- en buitenland en hebben afgelopen weken de binnenstad op verschillende plaatsen gesierd.

De beelden worden op 12 november geveild op het Westergasfabriek terrein. De opbrengst van de veiling gaat naar Elephant Family, de stichting ter bescherming van de Aziatische olifant.

Zowaar, Obama was er ook!

Beste werkgever

Microsoft is afgelopen jaar verkozen tot werkgever van het jaar. Flexibele tijden, zwangere vrouwen die promotie krijgen, sporten tijdens het werk etc zorgden daarvoor. En zeg nou zelf, zouden we niet allemaal zo willen vergaderen op een regenachtige donderdagmiddag?

De culinaire werkplaats

Zaterdag hebben Rob, Sanne, Maud, Frederik en ik in de culinaire werkplaats Amsterdam een workshop baby.food gedaan. We hebben geleerd hoe we zonder vlees en vis lekkere gerechten voor baby's kunnen maken, en hoe die zo te verpakken dat we ze buiten de koelkast maanden kunnen bewaren. En wat bleek, voordat de verschillende gerechten gepureerd werden waren ze ook heerlijk voor ons! We hebben pompoen-pilaf, mediterrane groentenschotel en snelle wortelschotel gemaakt. Veel nieuwe ingredienten zoals aardpeer leren kennen. Zoals Maud al aangaf:"ik ga weer met hele andere ogen de Albert Cuijp op".
Het was een leuke middag en Erik van de werplaats legde alles gepassioneerd uit.