3/04/2007
Recycling
Mijn lieve mama doet haar ding om het milieu te ontlasten. Ze maakt prachtige tassen voor vrienden en kennissen, van gebruikte tasjes. Het is een hoop werk, vooral als er ook voering en ritsen in komen. Maar het resultaat is kleurrijk en prachtig!

2/26/2007
Texels

Dit weekend werd ik verrast met een weekendje Texel. Zaterdag vroeg vertrokken we richting Den Helder. Pas bij Hippolytushoef wist ik het. Texel is het eiland waar ik in mijn jeugd elk jaar wel een week kampeerde, omdat mijn opa en oma en hun moeder daar de (hele) zomer stonden. Ik ben gewend aan de boot naar Terschelling, nu waren we al aan de overkant voor ik goed en wel thee had gehaald. Meteen fietsen gehuurd en met onze bagage de toeristische route via bos en duin naar de Koog genomen. Het regende, en dat bleef het de rest van het weekend in mindere (zaterdag) of meerdere (zondag)mate doen. Het hotel Zeerust was knus en de kamer ruim, en het lag vlakbij het strand. In een strandtent hebben we 6 uur verpoosd met een krant en tijdschriften, lunch en later diner.
Zondag gingen we weer fietsen. Na 10 km werd het toch wel heel erg en doken we een cafe in voor een pannenkoek en warme thee. Maar het bleef gieten. Maar ja, die fietsen moesten terug naar de boot. Dus na 2h onze regenkleding aangedaan en hard liedjes zingend de laatste 12 km naar de boot afgelegd. Het was erg gezellig en al snel voelde de regen veel minder hard aan! Texel is een prachtig eiland, enorm veel vogels en leuke dorpstraatjes. En een waddeneiland blijft mijn
uitwaaiplek bij uitstek!

2/23/2007
Smile!
Ik heb sinds gisteren een nieuwe look! nee, geen nieuwe outfit of kapsel, maar een nieuwe smile.
De bruine vlekken zijn van de 4 voortanden weg en mijn draculatandje is nu vierkant. In plaats van dure "facings" had mijn nieuwe tandarts (de held) het idee een laagje vulling op mijn vier voortanden te leggen voor de prijs van een nieuwe spijkerbroek. Ik ben er erg blij mee, ik lachte altijd al graag maar nu zonder voorbehoud!

2/20/2007
1e schooldag
Zaterdag had ik mijn eerste lesdag op de academie. Een ochtend meer eigenlijk, met lunch. Kennismaking en ophalen van een stapel boeken etc. Meteen een hele hoop huiswerk meegekregen. Ik moet allerlei vragen beantwoorden over wat ik wil leren, welke doelen ik voor mezelf wil halen, etc. Begin maart heb ik weer 2 dagen les, waarin ik uitgebreid aan mijn POP (Persoonlijk Ontwikkelings Plan) moet werken. Ik moet voor die tijd 1 boek lezen wat helemaal gaat over hoe je een goed POP schrijft. Het schrijven zelf kost niet veel tijd, er is een soort "template" beschikbaar, maar het is soms moeilijk leerdoelen onder woorden te brengen. Ik heb op mijn HBO nooit nagedacht wat ik wilde leren, ik wilde gewoon een HBO diploma (iets met economie) en veel op campus wonen en reizen.
Het is een hele leuke diverse groep, 14 vrouwen en 1 man. Uit de zorg (bv hoofd P&O Onze Lieve vrouwengasthuis), uit het bedrijfsleven, van de Politie (hoofd opleidingen) en ook een meisje dat een bedrijf heeft in Quantumfysische oplossingen. Ook de ervaring op het geven van trainingen verschilt, sommigen zijn al jaren bezig anderen moeten echt nog beginnen.We werden meteen in groepjes gezet om bepaalde definities te maken: wat maakt dat een trainer een goede trainer is, wat is het doel van een trainer in het contact met deelnemers/opdrachtgevers. Wat met zo'n mix aan mensen dan meteen voor leuke discussies zorgt.
Ik zal er hard aan moeten trekken dit jaar, naast de lesdagen zijn er individuele coachingsgesprekken (over je voortgang), een intervisiegroepje, een projectgroepje waarmee je al een training gaat geven bij een bedrijf, veel huiswerk, een loopbaanbegeleidingweekend en natuurlijk je eindopdracht. In juni mag ik als publiek bij examens zijn van een eerdere groep om te zien wat me in december te wachten staat.
Wel fijn nog eens te horen dat een trainer (zoals hier worden opgeleid) geen kennis hoeft te hebben van de materie waar de deelnemers mee werken, alleen van methodiek, gedrag en bepaalde leerprocessen en modellen. Een docent weet meer dan de groep, een trainer niet. Als je een groep verkeersleiders traint en de dag erop FNV-leiders bv kun je niet weten wat zij weten. Je moet hun kennis inzetten tijdens de training en het proces begeleiden.
Het is een hele leuke diverse groep, 14 vrouwen en 1 man. Uit de zorg (bv hoofd P&O Onze Lieve vrouwengasthuis), uit het bedrijfsleven, van de Politie (hoofd opleidingen) en ook een meisje dat een bedrijf heeft in Quantumfysische oplossingen. Ook de ervaring op het geven van trainingen verschilt, sommigen zijn al jaren bezig anderen moeten echt nog beginnen.We werden meteen in groepjes gezet om bepaalde definities te maken: wat maakt dat een trainer een goede trainer is, wat is het doel van een trainer in het contact met deelnemers/opdrachtgevers. Wat met zo'n mix aan mensen dan meteen voor leuke discussies zorgt.
Ik zal er hard aan moeten trekken dit jaar, naast de lesdagen zijn er individuele coachingsgesprekken (over je voortgang), een intervisiegroepje, een projectgroepje waarmee je al een training gaat geven bij een bedrijf, veel huiswerk, een loopbaanbegeleidingweekend en natuurlijk je eindopdracht. In juni mag ik als publiek bij examens zijn van een eerdere groep om te zien wat me in december te wachten staat.
Wel fijn nog eens te horen dat een trainer (zoals hier worden opgeleid) geen kennis hoeft te hebben van de materie waar de deelnemers mee werken, alleen van methodiek, gedrag en bepaalde leerprocessen en modellen. Een docent weet meer dan de groep, een trainer niet. Als je een groep verkeersleiders traint en de dag erop FNV-leiders bv kun je niet weten wat zij weten. Je moet hun kennis inzetten tijdens de training en het proces begeleiden.
2/09/2007
Flashback!
In 1992 deed ik als net 17 jarig meisje mee aan een uitwisselingsproject van een jaar, met Kenia als gastland. In dat jaar hebben wij, 7 jongeren uit Flevoland, close samengewerkt en geleefd met 7 jongeren uit Utrecht. Wij woonden 3 maanden in Nakuru, zij in Nairobi maar we ondernamen veel samen. Met een aantal van hen heb ik nog steeds contact, zoals Hebe, Martijn en Robbert. En bij de foto's van de vakantie in Portugal staat ook Patrick, die uit de Flevoland groep kwam. Afgelopen zondag waren we naar het filmfestival en daar maakten we deze foto. Leuk om er een foto van 1992 naast te houden.....niets veranderd toch?

1/22/2007
Ode aan Emma
Gisteren waren we in Etten-leur bij vrienden Bas en Mirjam. Ze hebben sinds November een tweede telg, Guus genaamd. Emma, de eerste, is bijna 4 en zo leuk! Ze kreeg van ons sloffen om in te kleuren (zie foto) en die heeft ze de hele dag aangehad. "Dank je wel, jullie" zei ze, zo zoet. Ik hoop dat Emma van de zomer weer bij ons komt spelen. Van zulke kinderen wil ik er zelf ook best 2!


Viva Italia!
bizar maar waar, Mirjam en lieve kleine Viktor vertrekken over 2 weken naar Italie met man/papa Michael. Hij Gaat daar werken. Ze blijven zeker 2 maanden, maar als alles goed gaat zeker 1,5 jaar. Heel leuk voor haar, niet zo leuk voor ons. ga je missen meissie!
Ik ben de enige van dat groepje dat niet in het buitenland woont(de) sinds we elkaar kennen. Tatjana zit in Australie en Tamara vertrok een paar jaar geleden naar Spanje. Gelukkig is ze terug en blijft zij voorlopig hier.
In lokaal 4 zaten we vorige week te vieren en Tam en Mir lazen vast een italiaans kookboek door. Mir, Veel plezier en blijven schrijven he? misschien een blog beginnen met de titel "vivalapasta"?

Ik ben de enige van dat groepje dat niet in het buitenland woont(de) sinds we elkaar kennen. Tatjana zit in Australie en Tamara vertrok een paar jaar geleden naar Spanje. Gelukkig is ze terug en blijft zij voorlopig hier.
In lokaal 4 zaten we vorige week te vieren en Tam en Mir lazen vast een italiaans kookboek door. Mir, Veel plezier en blijven schrijven he? misschien een blog beginnen met de titel "vivalapasta"?

1/11/2007
This is BBC news
Zo af en toe is het weer zo ver. Als iemand weggaat bij Canon kijkt iedereen me hoopvol aan, ik zeg nee, en toch zit ik een paar weken later weer ergens voor aap verkleed. En vind het nog heerlijk ook.;-)Dit keer geen geisha of Kissogram, maar Moira van de BBC.Simon Brown gaat na 18 maanden een andere consultant opdracht doen.

Gisteren in Restaurant Greetje zwaaiden we hem af. Het restaurant (Peperstraat 25 Amsterdam) is trouwens echt een aanrader voor wie van bijzonder eten houdt. Ze hebben als vooraf en dessert de keus om een plateau met een klein beetje van alle gerechten te proberen.
Ik was zogenaamd BBC news-lezeres Moira Stewart, en had van een aantal dit jaar gebeurde zaken een nieuwsbulletin gemaakt. Na het eten kwam ik terug aan tafel met mijn hoofd in een doos met een deurtje. Voorop stond BBC News logo , en "Presented by Moira Stewart" met een fototje.Dan ging het deurtje open en zat ik daar als Moira. Het was erg grappig!


Gisteren in Restaurant Greetje zwaaiden we hem af. Het restaurant (Peperstraat 25 Amsterdam) is trouwens echt een aanrader voor wie van bijzonder eten houdt. Ze hebben als vooraf en dessert de keus om een plateau met een klein beetje van alle gerechten te proberen.
Ik was zogenaamd BBC news-lezeres Moira Stewart, en had van een aantal dit jaar gebeurde zaken een nieuwsbulletin gemaakt. Na het eten kwam ik terug aan tafel met mijn hoofd in een doos met een deurtje. Voorop stond BBC News logo , en "Presented by Moira Stewart" met een fototje.Dan ging het deurtje open en zat ik daar als Moira. Het was erg grappig!

I love Jam!
Afgelopen dinsdag was er weer een harmonica Jam-sessie met een paar beginners vrienden, dit keer bij Janie in Amstelveen. Ze had een gitarist uitgenodigd, en ik had Rob meegenomen. Lekker gespeeld , veel geleerd, en heeeeeeerlijk gegeten. We moeten nog een beetje werken aan het repertioire, want zo was het voor Gitarist Alfred en Sax-Rob een beetje beperkt.


Zoals je kan zien mag harmonica Producent "Lee Oskar" wel trots zijn met zulke ambassadeurs.


Zoals je kan zien mag harmonica Producent "Lee Oskar" wel trots zijn met zulke ambassadeurs.
1/05/2007
Portugal

Op 27 December 2006 vlogen we naar Portugal. In Lissabon haalden we onze super mega huurauto op (Colt 1.1 ;) en reden we op Raquel's aanwijzingen naar Cascais, waar ze een appartement bewoont. Daar begon een heerlijke rustige zonnige week vakantie!
De eerste dag bleven we in Cascais, een soort "Cannes". De zon scheen op ons bol en we hebben uren langs de boulevard gestruind, van strand naar strand, en lekker op een terrasje gezeten.

Vrijdag sliepen we lang uit en namen de trein naar Lissabon (20min).Dit was de enige grauwe dag. Beetje geshopt, en toen met de boemeltram alle oude wijken van lissabon door, met de ongelooflijk smalle straatjes. Soms ga je zo stijl omhoog, dat wandelaars stiekem achterop de tram springen om niet te hoeven lopen. Raquel nam ons na haar werk mee uit eten in Barro Alto, een hippe wijk met freaky winkeltjes. In een wijnbar en een oud Portugees restaurant praatten we bij. Raquel woont inmiddels al weer een half jaar in Portugal.


Zaterdag hebben we met Raquel een mooie tocht langs de kust gemaakt. Veel stranden, maar ook hoge rotskusten waar de golven met denderend geweld tegenaan en overheen sloegen. Wat een golven, zo zag ik ze niet eerder. We reden ook langs het meest Westelijke puntje van Europa, en bezochten het beroemde historische stadje Sintra.
Uitgebreid geluncht aan een prachtige baai.



Zondag, oudjaarsdag, reden Rob en ik naar Alcacer do Sal, een stadje 80 km buiten Lissabon. daar bouwt Patrick (NL) met zijn ouders en Portugese vrouw Xana al 6 jaar aan hun huis. Ontworpen door Robbert, die ik ook ken uit Kenia.na lang in een kleiner huisje te hebben gewoond kunnen ze nu echt het huis bewonen.

Er staat een tweede huis, precies hetzelfde, maar doordat het niet afgewerkt is valt ie onder de noemer "schuur" en zo komen ze toch aan hun vergunning.
Deze dag was het echt bloedheet, dik over 20 graden. Rob hielp met het verzamelen van hout voor het nieuwjaarsvuur en daarna mochten we aanschuiven voor een heerlijke Portugese lunch.


Terug in het appartement waren inmiddels 4 Portugese vrouwen aan het koken en optutten voor oudjaarsavond. Snel gingen we aan de slag met onze inbreng: zelfgebakken appeltaart en de fameuse geitenkaastruffels met pichtache-korst. Dolle boel!

Om twaalf uur waren we bij andere vrienden van Raquel in cascais, met 6 vrouwen en 5 mannen en heel veel eten. Geen vuurwerk, wel lekker gedanst op "gouwe ouwe".


Maandag heerlijk uitgeslapen en met Rob gefietst langs de stranden, weer stralend blauwe lucht. We stopten 2x, 1x bij rotsen waar de spetters wel 3 meter overheen kwamen, en op het strand waar we lekker hebben liggen lezen. Dinsdag een stuk verder begonnen met het lopen over de boulevard en weer een terrasje gepakt waar we keken naar 2 dames in bikini en veel mannen met "boards" in het water, die op de hoge golven probeerden te surven.


De volgende dag vertrokken we rond lunch. "sochtends nog even snel geshopt in Lissabon! Je leest het al, eigenlijk niet veel gedaan en dat was nou net de bedoeling. En het geweldige weer hielp enorm bij het vakantie gevoel!
12/18/2006
Kerstfilmpje
Wil je echt iets grappigs zien, kijk dan HIER voor het kerstfilmpje dat we dit weekend maakten met onze Ixus. Het filmpje wordt eind van de middag naar familie en vrienden gestuurd als persoonlijke kerstwens. Rob op de Sax en ik op de harmonica. Weet wel dat Rob al 17,5 jaar langer Sax speelt dan ik harmonica ;-). Enjoy!
12/05/2006
Surprise!!
Afgelopen weekend gingen Rob en ik een weekendje weg. Waarom en wat we gingen doen was (althans voor Rob) een verrassing. Na een uitgebreid ontbijt gingen we op pad, naar rotterdam. In Bilderberg hotel ingecheckt en lekker gaan winkelen in de koopgoot. Dat waren we al snel zat en we hebben in een cafe lekker 2h de krant gelezen. 's avonds nam ik Rob mee naar de veerhaven, waar we op de megasnelle watertaxi stapten om te gaan eten bij de watertoren. Wat gaan die taxi's hard!


In de watertoren heerlijk vis gegeten, en genoten van het master-toetje. Een grote schaal met van alle toetjes een beetje! Om half elf kwam de watertaxi ons weer netjes ophalen. Toen we de schipper vertelde dat we speciaal uit Amsterdam waren gekomen voor de watertaxi, zette hij er nog wat extra vaart in!

Zondag was de echte verrassing! Thuisgekomen uit Rotterdam had ik Rob de woonkamer uitgebonjourd en in 10 min. de woonkamer klaargemaakt voor 15 gasten, kaarsen aan, wierook, baklava, grote potten muntthee (sfeer van 1001 nacht vanwege ons 1001 nachten verkering). Toen ging de eerste bel. En nog een. en nog een. Nu moest ik Rob wel informeren dat we nergens meer heengingen maar dat ik zijn vrienden had uitgenodigd voor een surprise housewarming. Met zijn handen op zijn hoofd bleef Rob nog 10 min in shock in de slaapkamer. Na een half uur was hij een beetje aan het idee gewend. Binnen een uur was iedereen aanwezig en was het een gezellige bende. Harald had zijn vriendin Masha voor het eerst mee, Joost en Marleen verrasten ons met een buik van zes maanden, Maarten had foto's mee van toen hun ouders onze leeftijd hadden, Sukie was als een wijze uit het Oosten gekomen (Utrecht)met wijn en bloemen, Hans en Helen brachten boekwijsheid mee, Sander en Lonneke konden er gelukkig bij zijn, en Siem en Femke hadden ook de moeite genomen nog voor hun Sinterklaasviering te komen, en Christy was er ook om mij te helpen en zo klopte alles. En zo bleven we die avond heerlijk achter met de resten van een gezellige geslaagde avond!


In de watertoren heerlijk vis gegeten, en genoten van het master-toetje. Een grote schaal met van alle toetjes een beetje! Om half elf kwam de watertaxi ons weer netjes ophalen. Toen we de schipper vertelde dat we speciaal uit Amsterdam waren gekomen voor de watertaxi, zette hij er nog wat extra vaart in!

Zondag was de echte verrassing! Thuisgekomen uit Rotterdam had ik Rob de woonkamer uitgebonjourd en in 10 min. de woonkamer klaargemaakt voor 15 gasten, kaarsen aan, wierook, baklava, grote potten muntthee (sfeer van 1001 nacht vanwege ons 1001 nachten verkering). Toen ging de eerste bel. En nog een. en nog een. Nu moest ik Rob wel informeren dat we nergens meer heengingen maar dat ik zijn vrienden had uitgenodigd voor een surprise housewarming. Met zijn handen op zijn hoofd bleef Rob nog 10 min in shock in de slaapkamer. Na een half uur was hij een beetje aan het idee gewend. Binnen een uur was iedereen aanwezig en was het een gezellige bende. Harald had zijn vriendin Masha voor het eerst mee, Joost en Marleen verrasten ons met een buik van zes maanden, Maarten had foto's mee van toen hun ouders onze leeftijd hadden, Sukie was als een wijze uit het Oosten gekomen (Utrecht)met wijn en bloemen, Hans en Helen brachten boekwijsheid mee, Sander en Lonneke konden er gelukkig bij zijn, en Siem en Femke hadden ook de moeite genomen nog voor hun Sinterklaasviering te komen, en Christy was er ook om mij te helpen en zo klopte alles. En zo bleven we die avond heerlijk achter met de resten van een gezellige geslaagde avond!
12/01/2006
Judgement day
Gister was ik voor het eerst in 4-jaar theatersporten rechter bij een theatersportwedstrijd. En niet zomaar een wedstrijd: 9 weken lang heeft een groep van 11 beginners les gehad van onze Mirjam. Ze hadden familie en vrienden uitgenodigd, maar natuurlijk waren wij ook heel nieuwschierig. Expreszo kan wel wat nieuwe enthousiaste spelers gebruiken, nadat vorig jaar een aantal oudere leden is gestopt.
De jury wordt met boe-geroep binnengehaald en stelt zich voor met streng gezicht. Gister heetten we Marja Muggenzifter en Barbara Bitterzoet. De taak van de rechter bij een improvisatiewedstrijd is 2-ledig. Enerzijds helpen ze de spelers met suggesties. Bijvoorbeeld als een scene niet loopt of te lang duurt.Of als het publiek 7 suggesties schreeuwt, geeft de jury de doorbraak.
Daarnaast is de jury er ook om te spelers te ontzien. Als een scene niet zo lekker liep kan de jury lage scores geven en gemeen commentaar geven wat niet op de scene slaat. Dan gaat de "negativiteit" van het publiek naar de jury, uitgedrukt in natte sponzen. Wat dan wel weer hilarisch is. Want in impro weet je gewoon nooit of een scene uit de verf komt.
Rachel had het gelukkig eerder gedaan, dus ik kon nog een beetje tegen haar aanleunen zeg maar. Maar de beginners hebben het retegoed gedaan en ik hoop dat er een aantal blijven hangen!

De jury wordt met boe-geroep binnengehaald en stelt zich voor met streng gezicht. Gister heetten we Marja Muggenzifter en Barbara Bitterzoet. De taak van de rechter bij een improvisatiewedstrijd is 2-ledig. Enerzijds helpen ze de spelers met suggesties. Bijvoorbeeld als een scene niet loopt of te lang duurt.Of als het publiek 7 suggesties schreeuwt, geeft de jury de doorbraak.
Daarnaast is de jury er ook om te spelers te ontzien. Als een scene niet zo lekker liep kan de jury lage scores geven en gemeen commentaar geven wat niet op de scene slaat. Dan gaat de "negativiteit" van het publiek naar de jury, uitgedrukt in natte sponzen. Wat dan wel weer hilarisch is. Want in impro weet je gewoon nooit of een scene uit de verf komt.
Rachel had het gelukkig eerder gedaan, dus ik kon nog een beetje tegen haar aanleunen zeg maar. Maar de beginners hebben het retegoed gedaan en ik hoop dat er een aantal blijven hangen!

11/24/2006
Gaan!!
Must see's voor de maand November/December:
International Documentary Festival Amsterdam (IDFA):
van 23 Nov tot 3 Dec zijn er meer dan 200 Documentaires te zien, die stilistisch interessant of vernieuwend zijn, die maatschappelijk relevant zijn en die erin slagen duidelijk te communiceren met hun publiek.

World press Photo Masterclass in Foam (sponsored by Canon): van 10 Nov tot 7 Jan. Twaalf getalenteerde internationale persfotografen nemen hieraan deel. Het doel van de masterclass is dat jonge fotografen zich verdiepen in de fotojournalistiek door ervaringen met elkaar te delen. Thema dit jaar is Risk
International Documentary Festival Amsterdam (IDFA):
van 23 Nov tot 3 Dec zijn er meer dan 200 Documentaires te zien, die stilistisch interessant of vernieuwend zijn, die maatschappelijk relevant zijn en die erin slagen duidelijk te communiceren met hun publiek.

World press Photo Masterclass in Foam (sponsored by Canon): van 10 Nov tot 7 Jan. Twaalf getalenteerde internationale persfotografen nemen hieraan deel. Het doel van de masterclass is dat jonge fotografen zich verdiepen in de fotojournalistiek door ervaringen met elkaar te delen. Thema dit jaar is Risk
Ode aan de vriendschap
Ken je dat, dat je met iemand die je weinig spreekt of ziet toch zo'n band hebt? Als je elkaar ziet dat het dan meteen weer normaal is, heerlijk is, ergens over gaat, vol liefde is? Tatjana's bezoek aan Nederland was hartverwarmend, ik heb enorm genoten van haar gezelschap en heerlijk met haar gelachen. Net kwam er een sms-je binnen dat ze weer veilig is geland in Australie....Hope to see you again soon, pussycat ;-)


Doorbraak

Het belangrijkste nieuws van de afgelopen weken is wel dat ik eindelijk eindelijk eindelijk een echte stap ga zetten om mijn langgekoesterde droom te verwezenlijken. De nieuwe baan bij Canon hielp er al een beetje bij om meer te leren over trainingen. Maar de echte stap kwam maar niet, steeds praktische bezwaren als kosten en vrije dagen. Maar de knoop is doorgehakt! Ook met Rob en de Canon Coach ben ik de afgelopen weken bezig geweest om stappen te zetten, meer mijn eigen ding te doen. Na de eerste improles bij Canon en een zeer geslaagde workshop bij de JJ-Academie heb ik me ingeschreven voor de officiele Post-HBO Professioneel Trainer. Heel spannend allemaal, maar het voelt fantastisch. Tien vrijdagen en twaalf zaterdagen naar school, een portfolio maken, leren over Leerprocessen, Groepsdynamiek, de persoon van de trainer, etc. Ik begin 17 februari 2007, doe dan in december 2007 examen voor de stichting Post HBO, en hoop 5 januari 2008 trots het diploma in ontangst te nemen. Misschien wel iets rustiger aan doen met de hobbies en de sociale events in 2007?
Subscribe to:
Posts (Atom)
